📌
انکار؛ پردهای میان انسان و حقیقت
وقتی حقیقت تلخ و دردناک میشود، ذهن انسان پردهای روی آن میکشد و همان پرده را «حقیقت» مینامد.
در روانشناسی تحلیلی
انکار،
امتناع از پذیرش یک واقعیت تلخ با وجود وضوح و آشکاری آن است. انکار، دروغگوییِ آگاهانه نیست؛ بلکه ذهن انسان برای محافظتِ لحظهای از خود، واقعیت را بهطور خودکار میپوشاند.
اما فاجعه زمانی رخ میدهد که کل یک جامعه و ملت وارد حالت
انکار جمعی
میشوند:
«نه! چنین اتفاقی در جنوب لبنان یا غزه نمیافتد!»
«نه! آمارها و ارقام مبالغهآمیز است!»
«نه! رژیم صهیونیستی دست به چنین کاری نمیزند!»
«نه! جامعه جهانی اجازه چنین کاری را نمیدهد!»
تمام این «نه» گفتنها فقط پرده و سریپوش است؛ و هر پردهای که بر روی حقیقت کشیده میشود، دامنهٔ فاجعه و طول معرکه را امتداد میدهد.
نخستین گام، نامگذاری واقعیت با اسم اصلی آن است.
اشیاء را با نامهای واقعیشان بخوانیم:
🔹 نگو «عملیات نظامی» ⬅️ بگو
نسلکشی
🔹 نگو «نزاع و مناقشه» ⬅️ بگو
تجاوز و عدوان
🔹 نگو «حادثه» ⬅️ بگو
قتلعام و جنایت
انکار شاید فرد را از دردی لحظهای مصون بدارد، اما هزینهای تاریخی و سنگین بر دوش امتها میگذارد. پدیدهها را با نام واقعیشان بنامیم؛ چرا که
«تسمیه و نامگذاری درست، آغازِ مقاومت است.»
و در نهایت از خود بپرسیم:
اکنون چه چیزی را انکار میکنیم، در حالی که حقیقت آن را خوب میدانیم؟
🔗منبع: صفحه مشروع التكامل الإعلامي
#مکانیسم_دفاعی
#جبهه_مقاومت
#غزه
#لبنان
#متن_تحلیلی
🌀 "
حِوارات رسول السلام
"
🌐
مرکز فرهنگی پژوهشی رسول السلام
@Rasoulalsalam