🇵🇸

جایگاه فلسطین در اشعار مظفر

نواب

🔹 مظفر نواب

، شاعر غربت است، چرا که در هیچ مکانی نتوانست استقرار یابد. همیشه شوق و دلتنگی نسبت به وطن و احساس تنهایی که سال‌ها با خود به همراه داشت از عواملی بودند که باعث می‌شد اشعارش سوزناک باشد و گاهی چاره‌ای نمی‌یافت جز گریه در اشعارش.

🔹 اکنون وقت آن رسیده است که از اسم‌ها بگوییم، اسم‌هایی که ذیل هیچ تقسیمی نمی‌گنجند، بلکه این رویدادها هستند که از زبان آنها با ما سخن می‌گویند. در باب فلسطین نام‌های کمی به گوش ما نخورده است، نام‌هایی که هرکدام در مجال و تقسیماتی همچون سیاست، حاکمیت و ملیت به میان آمده‌اند؛ اما به نظر حالا اسم‌هایی دیگر باید… اسم‌هایی که ما می‌توانیم با آنها فلسطین را نه در معنا و خیال، بلکه در واقعیت و پا بر زمین زندگی کنیم. اگر ما با آدم و حوا پا بر زمین گذاشتیم، چرا خودمان را در فلسطین با صفات و ایده و هدف، اسیر کنیم؟ فهم فلسطین در مسائل انسانی، اجتماعی، حکومتی و سیاسی حائلی است افزون بر حائل‌های دچارِ دیگر. دیوارها را باید از هم اکنون برداشت؛ و شاید سخن از اسم‌ها به ما مجال آینه را بدهد که در ضمیر زلالشان به خود بنگریم؛ و چرا به خود بنگریم؟ مگر نه اینکه فلسطین اگر در خویشِ ما نباشد، تمامِ ما حائل خواهد بود؟

🔹 اسم‌ها به ما مجالِ سخن دیگری می‌دهند و شاید ناشناخته‌ترین‌های روزگار ما باشند که در غربت هم‌نفس نامحرمان‌اند. اگرچه خود بی‌اندازه در این هم‌نفسی به دوستی و مودت مشتاق‌اند؛

ادامه ی مطلب را در سایت زیر مشاهده بفرمایید 🔰

جایگاه فلسطین در اشعار مظفر نواب

#فلسطین

گروه " حوارات رسول السلام " ⬇️

|

rasoulalsalam

|